Cynizm Putina a naiwność Bidena



Tekst ukazał się pierwotnie w Tygodniku Solidarność.

Przez świat przetoczyła się dyskusja na temat szczytu USA-Rosja w Genewie. Analitycy w zależności od tego w jakiej cywilizacji żyją, czy liberalno-demokratycznej, czy cywilizacji turańskiej, ferują podobne konkluzje tej debaty. Putin umocnił swoją pozycję tam, gdzie popiera się jego politykę, zaś Biden ze swoją liberalno-demokratyczną linią promującą demokracje i prawa człowieka zaprezentował się jako człowiek trzymający chwiejącą się już ręką gałązkę oliwną. Nikt jednak nie odniósł się do ekskluzywnego wywiadu, jakiego udzielił Putin na kilka dni przed szczytem w Genewie amerykańskiej stacji NBC News.

Joe Biden i Władimir Putin w Genewie, 16 czerwca 2021 (Źródło: Wikipedia)

W tym długim wywiadzie (ponad 1h 20 min) korespondent stacji Keir Simmons został rozgromiony przez swobodnego i dobrze się bawiącego podczas tego wywiadu Prezydenta Rosji. Putin doskonale zanalizował prawdziwy cel spotkania w Genewie i wyraźnie dał do zrozumienia Zachodowi, że Rosja nie zamierza odstąpić swojego bliskiego sojusznika Chin na rzecz wszelkich demokratycznych dobrodziejstw oferowanych przez Amerykę. Zarzucił Ameryce hipokryzję, że używa retoryki walki o prawa człowieka sama nie mając rozwiązanego przez dekady problemu nierówności rasowych. Co zresztą starał się powtórzyć podczas konferencji prasowej po szczycie. Można było odnieść wrażenie, że po amerykańskiej stronie po prostu brakuje myśli i siły intelektualnej na miarę słynnego amerykańskiego dyplomaty i sowietologa George’a Kennana (z Milwaukee). To właśnie on był twórcą doktryny powstrzymywania (ang. containment), która stała się podstawą polityki zagranicznej administracji Prezydenta Trumana. Został on mianowany ambasadorem w ZSRR w 1952, ale utracił stanowisko po skandalu dyplomatycznym, jaki wywołała jego wypowiedź porównująca ZSRR do nazistowskich Niemiec.

Prezydent Truman nie posiadał formalnego wykształcenia, ale otaczał się szeregiem ekspertów niekoniecznie tylko z partyjnego klucza. Prawdopodobnie szczyt w Genewie był pierwszą próbą gry z Rosją, aby była neutralna wobec konfliktu Ameryki z Chinami. Po spotkaniu z Chińczykami na Alasce i z Putinem w Genewie staje się jasne, że retoryka praw człowieka w relacjach z krajami cywilizacji turańskiej nie jest żadną mocną kartą negocjacyjną. Zdaje się, że aby prowadzić takie negocjacje z wieloma krajami potrzeba jest nowej siły intelektualnej.

Nawet polska dyplomacja po połajankach Prezydenta Obamy i instrumentalnemu traktowaniu nas przez administracje Bidena, zaczęła powoli zmieniać wektory swojej polityki. Polityka współpracy z Turcją i Skandynawami jako krajami widzącymi realne zagrożenia ze strony Rosji są naturalną drogą rozszerzania koncepcji Trójmorza i wschodniej flanki NATO.

Mówmy o tym, domagajmy się takich debat i umacniajmy siłę Polski jako lidera tej polityki. Przenieśmy tę debatę w domenę amerykańską, aby usłyszały ją amerykańskie elity. Zaprośmy do budowania doktryny Trójmorza inne kraje. Skoro Turcja jest w stanie budować swoją potęgę, uczmy się od nich. Studiujmy poszczególne scenariusze i otwórzmy się w końcu na ekspertów niezależnych. Budujmy anglojęzyczne media i prezentujmy transparentnie nasze polskie interesy. Otwórzmy się na polską diasporę w USA. Tylko Polonia amerykańska, ze swoim potencjałem intelektualnym, może być znów efektywną grupą wpływu na amerykańską politykę zagraniczną.




Co zrobi Mark Brzeziński?
Waldemar Biniecki

Wszystko wskazuje na to, że pierwszy raz w historii relacji dyplomatycznych między Polską a Stanami Zjednoczonymi funkcję ambasadora USA w Warszawie obejmie amerykański prawnik i dyplomata polskiego pochodzenia Mark Brzeziński.

Czytaj dalej...

Wszystko na to wskazuje, że administrację Bidena czeka długa droga do tego, aby przekonać Europę zachodnią do wartości atlantyckich i wspólnej gry w zespole w celu osłabienia pozycji Chin. Wizyta kanclerz Merkel w Waszyngtonie nie przyniosła żadnego przełomu a co gorsza uwidoczniła inne strategiczne rozbieżności pomiędzy Niemcami a USA, a zwłaszcza na poziomie rozumienia problemu gazociągu Nord Stream.

Czytaj dalej...